کلید 47

کلید رو میذاره توی دستم

خیره میشم به چشمهاش تا ببینم باید با این کلید چه کنم...

با آرامش نگاهم میکنه و میره .

یک نگاه میکنم به کلید طلایی رنگی که عدد47 روش نوشته شده . برمیگردم سمت پله های هزارتویی که آخرش به آسمون ختم میشه .

وقتی دارم پله هارو به سختی بالا میام همون لحظه احساس میکنم یک سیاهی داره دنبالم میاد

ترس همه جونمو میگیره و من دربه در دنبال برادرم میگرم تا بتونم باوجودش ترس و از خودم دور کنم

حین فرار کردن میرسم به یک در و ناخودآگاه کلید و ار جیبم درمیارم و در و باز میکنم

برادر عزیزتر از جانم پشت اون در بود و من ازخواب پریدم ...